Miecz  świętego  Piotra

Miecz  świętego  Piotra to  najcenniejszy  i  najważniejszy  obiekt  w  Muzeum.  To  świadek  rodzącego  się  państwa  polskiego  i  dowód  włączenia  go  w  krąg  kultury  europejskiej.  To  pierwszy  zabytek  chrześcijańskiej  Polski.  Zabytek,  który  dotarł  tu  już  jako  pamiątka  około  968  roku.  Może  wywołać  zdziwienie, jakim  cudem  ten  przedmiot  mógł  przetrwać  tyle  lat ?  Być  może  cudem,  ale  że  przetrwał,  to  fakt.
.....Papież  ogłosił  wówczas  i  ustanowił  dla  Kościoła  poznańskiego  człowieka  o  wiadomej  sobie  cnocie,  wierze  i  religijności,  Włocha  Jordana,  ze  szlachetnego  rodu  rzymskiego,  z  rodziny  i  domu   Orsinich.  Po  wyświęceniu  i  błogosławieństwie  otrzymanym  w  Rzymie  rozkazał  mu  papież  w  roku  pańskim  966  udać  się  do  Królestwa  Polskiego,  by  tam  kierował  kościołem.  Ten sam  papież  Stefan, by  uczynić  początki  Jordana  milszymi dla  kleru  i  ludu  polskiego  ofiarował  mu  miecz  św.  Piotra,  którym  apostoł,  jak  wierzą,  miał  odciąć  uszy  Malchiasza  w  Ogrodzie  Oliwnym,  może  ten  sam  miecz  a  może  inny  zamiast  tamtego i  pobłogosławił  na  pamiątkę  tak  świetnego  czynu  apostoła;  aby  Kościół  w  Polsce  posiadał  jawny  klejnot,  którym  mógłby  się  szczycić  .... Ten  sam  miecz  w  kościele  poznańskim  także  i  dzisiaj  otacza  gorliwa  cześć.
Jest  to  relacja  kronikarza  polskiego  Jana  Długosza,  który  w  1475 r. w  Katalogu  Biskupów  Poznańskich  zapisał  wiadomość  o  istnieniu  tego  miecza,  o  jego  pochodzeniu  i  traktowaniu  przez  sobie  współczesnych.
Stare  dokumenty  jeszcze  dwukrotnie,  w  1699  i  1721  roku  potwierdzają  istnienie  miecza  i  mówią  o  nim,  że  był  czczony  jak  relikwia  i  uroczyście  pokazywany  ludowi,  a  w  święto  patronów  katedry  tj.  Piotra  i  Pawła  obnoszony  w  procesji.  Z  biegiem  lat  coraz  rzadziej  go  pokazywano,  trochę  o  nim  zapomniano,  ale  nadal  przechowywano  w  katedralnym  skarbcu.  W  latach  80-tych  ubiegłego  wieku  za  sprawą  kanonika  kapituły  katedralnej,  a  jednocześnie ówczesnego  dyrektora  Muzeum  Archidiecezjalnego  księdza  Stefana  Tomaszkiewicza  miecz  znalazł  się  w  zasobach  muzealnych  i  w  roku  1995  jako  przedmiot  szczególnie  cenny  zawisł  na  ekspozycji. W nowej  siedzibie  Muzeum  -  w Akademii  Lubrańskiego - przygotowano  dla  niego  bardzo  zaszczytne  miejsce  -  w  skarbcu.

Z  posiadania  tego  skarbu  poznaniacy  mogą  być  dumni,  a  wiedzieć  o  nim  powinien  każdy  Polak.

Literatura  omawiająca  ważność  i  autentyczność  miecza:

-  Jan  Długosz  -  Katalog  biskupów  poznańskich   (ostatnie  wydanie: Wyd. Miejskie, Poznań 2004)  
-  J.  Jabczyński  -  Wiadomość  historyczna  o  mieczu  przechowywanym  w  archikatedrze  poznańskiej -  Rocznik Tow. Przyj. Nauk., Poznań 1860r., 
-  W. Powel  -  Legenda  o  poznańskim  mieczu  przechowywanym  w  katedrze  - Kronika  Miasta  Poznania,  1935 r.  
-  M. Głosek, I. Kajzer  -  Miecz  św.  Piotra  z  katedry  poznańskiej  -  Kwart. Hist. Kultury Materialnej,  1974 r.  
-  W. Gałka  -  Miecz  św. Piotra,  pamiątka  jednej  z  najstarszych  legend  poznańskich  -  Kronika  Miasta  Poznania,  1995 r.  
-  J. Pazder  -  Najstarsza  polska  relikwia  -  miecz  św. Piotra  z  katedry  poznańskiej  -  w:  Tu  się  Polska  zaczęła,  2006 r.