Start Skarbiec

Skarbiec

Skarbiec  to  zawsze  piękne  i  tajemnicze  miejsce.  Zabezpiecza  się  go  dobrze  przed  rabusiami  i  gromadzi  w  nim  przedmioty  szczególnie  cenne - srebrne,  złote,  wymyślnie  dekorowane  i  bogato  zdobione.  Niełatwo  do  niego  trafić  bo  zazwyczaj  jest  nieco  ukryty,  przeznaczony  dla  osób  "wybranych".
Tak  też  urządzono  skarbiec  w  tym  Muzeum.  Dotrzeć  do  niego  można  pokonując  dwa  piętra  i  mijając  wiele  różnych  eksponatów.  To  jakby  nagroda  za  ciekawość  i  wytrwałość.  A  kiedy  się  już  do  niego  trafi,  oczarowuje  nas  światłem,  nastrojem  i  bogactwem.  Są  tu  monstrancje,  kielichy,  cyboria  i  pacyfikały;  relikwiarze,  ampułki  i  kadzielnice;  pastorały,  pierścienie  i  pektorały  biskupie.  Kolekcja  ta  to  dzieła  dawnych  złotników  (głównie  wielkopolskich),  przedmioty  robione  z  sercem,  na  indywidualne  zamówienie,  a  nie  na  handel.  Można  je  oglądać  z  bardzo  bliska  czyli  tak,  jak  nigdy  nie  ogląda  się  ich  w  kościele.  Przy  tej  okazji  zobaczyć  można   czym  i  jak  pięknie  są  dekorowane,  jak  wielkiej  precyzji  i  jakich  umiejętności  wymagało  ich  wykonanie,  jak  pełne  są  symboli  i  jak  potrafią  "opowiadać". 
Zgromadzono  obiekty  z  najstarszych  kościołów  Poznania  (katedry,  kościoła  św. Wojciecha,  kościoła  Bożego  Ciała,  fary),  a  także  wielu  innych  kościołów  Wielkopolski  (Kobylina, Kościana, Kwilcza,  Krotoszyna,  Międzychodu, Moraska, Objezierza, Osiecznej, Pniew, Skoraszewic, Wilczyny) , by  można  było  w  jednym  miejscu  zapoznać  się  i  zachwycić  dorobkiem  złotników  minionych  stuleci.

Ale  najważniejszym  choć  najskromniejszym  obiektem  w  skarbcu,  jest   Miecz  św. Piotra.  To  trochę  tak,  jak  ze  Świętym  Graalem  w  filmie  Indiana  Jones.  Spodziewano  się,  że  będzie  on  majstersztykiem  sztuki  złotniczej,  a  okazało  się,  że  to  zwykłe  metalowe  naczynie  w  kształcie  kielicha  jakich  używało  się  w  dawnych  czasach  na  co  dzień.
Miecz  św.  Piotra to  broń  o  wyjątkowym,  dość  nietypowym  jak  na  miecz  kształcie.  Jego  głownia  zamiast  zwężać  się  rozszerza  znacznie  w  partii  ostrza, co  nadaje  mu  bardziej  formę  tasaka  niż  miecza.  Widoczne  są  na  nim  wyraźnie  ślady  czasu:  powierzchnia  głowni  nadżarta  przez  rdzę,  wykruszone  ostrze,  brak  rękojeści.  To  kawałek  zwykłego,  kutego,  prawie  czarnego  żelaza.  Dlaczego  więc  jest  taki  ważny? .........
Bo  to  pierwsza  relikwia,  jaka  dotarła  bezpośrednio  z  Rzymu  do  dopiero  co  ochrzczonej  Polski  (968 r.).  Jest  starsza  od  relikwii  św. Wojciecha  (999 r.)  i  włóczni  św. Maurycego  (1000 r.).  Śmiało można  powiedzieć,  że  to  pierwszy  i  najstarszy  zabytek  chrześcijańskiej  Polski.
(chcesz  wiedzieć  więcej,  zajrzyj  do  działu  - Skarb  muzeum-)


Scenariusz ekspozycji i projekt aranżacji  -  Michał  Błaszczyński,  Agnieszka  Sowa-Szenk

Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć
Kliknij w obraz aby otworzyć